News (3)

Finance (4)

Sports (2)

بی هوشی عمومی (جنرال – کامل)

خیلی ها از بیهوشی می ترسند و به همین علت از جراحی بینی گریزان هستند. ریشۀ این نگرانی ها احتمالاً به گذشته برمی گردد. زیرا در گذشته ای نه چندان دور از داروهای بیهوشی با ضریب خطر بالاتر استفاده می شد که عوارضی به دنبال داشت.

ریشه نگرانی ها کجاست؟

ریشه این نگرانی ها احتمالا به گذشته بر می گردد. زیرا در گذشته ای نه چندان دور، از داروهای بیهوشی با ضریب خطر بالاتر استفاده می‌شد که عوارضی را به‌دنبال داشت. اما با پیشرفت علم پزشکی و دستاوردهای چشمگیری که در عرصه بی هوشی حاصل شده، آن داروها در حال حاضر از رده خارج شده‌اند. امروزه نسل جدیدی از داروهای بیهوشی در دسترس است که ایمنی فوق‌العاده ای دارند.

آیا بیهوشی عمومی ایمن و بی خطر است؟

بله، چون علاوه بر داروهای کم‌عارضه و پیشرفته، امروزه با وجود دستگاه‌های نمایشگر متعددی که علائم حیاتی بیماران را لحظه به لحظه در حین عمل نمایش می‌دهند و پزشکان و پرسنل مجربی که بیماران را حین بیهوشی به طور مداوم تحت نظر قرار می‌دهند، بیهوشی دیگر عملی کاملا ایمن و بی خطر به شمار می آید.

کافی است تعدادی نکته کلیدی را به خاطر بسپارید و به آنها عمل کنید. در این صورت، نه تنها بی هوشی کاملا ایمنی خواهید داشت بلکه بعد از عمل حتی با عوارض خفیف ناشی از بی هوشی مثل حالت تهوع نیز مواجه نخواهید شد.

چه نکاتی را باید قبل از بیهوشی رعایت کنید؟

قبل از عمل به مدت ۸ ساعت چیزی نخورید تا معده شما کاملا خالی باشد. زیرا در هنگام بیهوشی اگر چیزی داخل معده باشد، ممکن است محتویات معده برگشت کرده و وارد مجرای تنفسی گردد. هرچند که وجود یک لوله پلاستیکی در نای شما در هنگام جراحی خطر این حادثه را پائین می آورد، اما اگر معده خالی نباشد باز هم احتمال خطر وجود دارد. این را هم بدانید که قرار نیست ۷ ساعت و ۵۹ دقیقه قبل از عمل تا حد توان بخورید و بیاشامید و شکمتان را پر کنید! زیرا با این کار، از منظور اصلی ناشتا بودن که همان خالی بوده معده است دور خواهید شد. بهترین کار آن است که شب قبل از عمل، شام معمولی بخورید و صبح روز عمل ناشتا بیایید.

در ویزیت های قبل از عمل، هرگونه بیماری زمینه ای، داروهایی که مصرف می کنید، عادت هایی که دارید مثل سیگار کشیدن یا مصرف مشروبات الکلی را بدون رو دربایستی با پزشک خود در میان بگذارید. زیرا پزشک با در نظر گرفتن همه این موارد برنامهٔ بیهوشی شما را برای روز عمل تنظیم می کند.

اگر سیگاری هستید، ۲ هفته قبل از عمل سیگار کشیدن را متوقف کنید. البته هر چه زمان توقف سیگار کشیدن بیشتر باشد بهتر است. سیگار اکسیژن خون را کم کرده و احتمال مشکلات تنفسی در حین عمل را افزایش میدهد. یکی از مواردی که در حین عمل به دقت توسط دستگاه کنترل می شود و در نمایشگر نشان داده می شود میزان اکسیژن موجود در خون است.

ورود به اتاق عمل

قبل از شروع عمل جراحی، از شما خواسته می شود روی تخت دراز بکشید. سپس متخصص بی هوشی بالای سرتان آمده و شرح حال مختصری از شما می گیرد. معمولاً قبل از بیهوشی یک بار دیگر دکتر سهرابی را بالای سرتان می بینید تا دوباره در مورد مدل بینی مورد نظرتان با او صحبت کنید و خواسته هایتان مرور کنید.

تزریق دارو به چه صورتی میباشد؟

در ابتدا یک سوزن پلاستیکی نرم و باریک به کمک سوزن فلزی درون رگ شما وارد می شود. سوزن فلزی سپس خارج شده و لوله پلاستیکی ظریف که به یک دریچه یک طرفه مجهز است درون رگ باقی می ماند. این دریچه یک طرفه از بیرون آمدن خون از رگ و یا برگشت مایع تزریقی ممانعت می کند. ورود سوزن به داخل پوست دست یا ساعد کمی دردناک است. اما بعد از خروج سوزن از درون لوله پلاستیکی آنچه در درون رگ باقی میماند دردی نخواهد داشت.

به این ترتیب قبل از عمل، در طول عمل یا حتی بعد از عمل، هر گونه سرم یا مایع دیگری که برای شما لازم است بدون نیاز به رگ گیری مجدد، به بدن شما تزریق می شود. داروهای بیهوشی، داروهای ضد درد، داروهای شل کننده عضلانی، داروهای آرامبخش، آنتی بیوتیک، سرم و حتی در صورت لزوم (اما به ندرت) خون از جمله مایعاتی هستند که ممکن است بسته به علائم حیاتی بدن از طریق این مجرای باریک به رگ وارد شوند. این لوله پلاستیکی توسط نوار چسب، محکم به پوست چسبیده میشود تا از رگ بیرون نیاید.

قبل از تزریق داروی بی هوشی، یک ماسک اکسیژن روی بینی و دهان شما قرار داده می شود تا چند ثانیه ای تنفس کنید و اکسیژن خونتان تا حدی بالا رود. چند دقیقه بعد از اینکه داروی بی هوشی وارد بدنتان شد، کم کم به خواب عمیقی فرو می روید که با خواب معمولی تفاوت های زیادی دارد. خواب طبیعی با یک صدای بلند، یک ضربه یا یک عامل تحریک کننده می پرد اما وقتی شما بی هوش هستید هیچ دردی را احساس نمی کنید، هیچ صدایی را نمی شنوید و هیچ چیز شما را بیدار نمی کند. این بی هوشی و بی دردی تا زمانی که داروهای بی هوشی به شما تزریق می شوند باقی خواهد بود.

لازم است بدانید داروهای بیهوشی پیشرفته به تدریج و با دستگاه وارد بدن بیمار می شوند. بنابراین مدت بیهوشی بیمار کاملا تحت کنترل است.

تنفس هنگام بیهوشی

در هنگام بی هوشی ماهیچه های شما توان باز نگه داشتن مجاری تنفسی را ندارند و اختیار نفس کشیدن تان دست خودتان نیست. به همین علت قبل از شروع عمل جراحی، یک لوله پلاستیکی نرم به آرامی وارد نای گردیده و به دستگاه تنفس مصنوعی وصل می شود تا اکسیژن مورد نیاز بدن به صورت کنترل شده ای فراهم گردد.

پایش علائم حیاتی بیمار هنگام بیهوشی

هنگامی که شما بی هوش هستید یک گیره پلاستیکی به یکی از انگشتان دست یا پایتان وصل است که اکسیژن خون را اندازه گیری می کند. بازوبند فشار خون آماده روی بازوهایتان قرار گرفته و هر چند دقیقه یکبار در حین جراحی فشار خونتان اندازه گیری می شود. چسبهای خاصی روی قفسه سینه قرار می گیرند که به دستگاه مانیتور نوار قلبی متصل است و نوار قلب شما را در طول عمل به جراح نشان می دهد. علاوه بر اینها، دمای بدن، ضربان قلب، سرعت تنفس، میزان دی اکسید کربن بازدمی و فعالیت های مغز با استفاده از دستگاه های پیشرفته اتاق عمل به دقت توسط تیم بی هوشی و جراحی مورد پایش قرا می گیرند و در صفحات نمایشگر لحظه به لحظه نمایش داده شده و ثبت می گردند.

نحوه به هوش آمدن چگونه است؟

وقتی که به هوش می آیید در اتاق ریکاوری یا احیا هستید. سرم به شما وصل است و روی بینی آتل پلاستیکی و زیر بینی گاز استریل قرار گرفته است. در این اتاق به مدت چند دقیقه تحت نظر قرار می گیرید تا به طور کامل به هوش آیید. معمولا گلودرد خفیفی شبیه آنچه در هنگام سرماخوردگی احتمالا تجربه کرده اید در این مرحله احساس می کنید که به علت وجود لوله پلاستیکی در گلو هنگام جراحی است. این درد خفیف معمولا ظرف چند ساعت و یا نهایتا ظرف یکی دو روز برطرف می شود.

نکته: موقع به هوش آمدن تمایل دارید از جایتان بلند شوید اما بهتر است دراز بکشید و روی تخت بخوابید.

دکتر حبیب سهرابی